oPPost Blog
Metoda na serce. Śledztwo
Teatr Powszechny w Warszawie
2024
na podstawie podcastowego serialu reporterskiego “Śledztwo Pisma”
Dla jednej była szlifierką diamentów, dla drugiej przyjaciółką amerykańskich prawników, dla trzeciej słynną artystką. On z kolei był wpływowym prokuratorem, niekiedy szefem banku, a czasem po prostu ochroniarzem w supermarkecie… Głośna historia Agaty i Jana ma swój ciąg dalszy i wraca w spektaklu teatralnym.
„Czy kogoś zamordowano? Czy kogoś uprowadzono? Na podstawie jakiego paragrafu my mamy przyjechać?” – pytali policjanci. „Najbardziej niesamowita i nietypowa sprawa w mojej karierze detektywistycznej i policyjnej” – rozkładał ręce emerytowany szef CBŚ.
Spektakl śledczy w reżyserii Katarzyny Szyngiery, niedawnej laureatki Paszportu „Polityki”, powstał na motywach pierwszego sezonu podcastu „Śledztwo Pisma”, którego autorem jest reporter Mirosław Wlekły.
„To ona była reżyserką! I scenarzystką jednocześnie” – domyśla się jedna z ofiar. A może tylko „wykonawczynią pewnego planu”?
A co jeśli znany psycholog kryminalny ma rację mówiąc, że „trzeba najpierw samemu to przeżyć, żeby w pełni zrozumieć”?
Obsada
Karolina Adamczyk – Justyna
Grzegorz Artman – Reporter
Klara Bielawka – Córka
Aleksandra Bożek – Agata
Grzegorz Falkowski – Jan
Mamadou Góo Bâ – Władysław
Maria Robaszkiewicz – Centrum Pomocy Rodzinie
Zuzanna Rucińska – Producent (statysta)
Ewa Skibińska – Joanna
Oskar Stoczyński – Syn, Potwór firana
Julian Świeżewski – Fryzjer gwiazd, Profesor
Twórczynie i twórcy
reżyseria – Katarzyna Szyngiera
tekst – Katarzyna Szyngiera, Mirosław Wlekły
scenografia – Milena Czarnik
muzyka – Jacek Sotomski
kostiumy – Arek Ślesiński
reżyseria światła – Paulina Góral
operator – Michał Stajniak
asystentka reżyserki – Aleksandra Matlingiewicz
inspicjent – Zuzanna Rucińska
Trailer: https://youtu.be/r4COX4GO3u8
Grająca Agatę Aleksandra Bożek buduje bohaterkę na wskroś perwersyjną i nieprzewidywalną. Jej śmiech i lodowate spojrzenie przerażają. Jest tak niepokojąca i perfidna, że siedząc w pierwszym rzędzie, odczuwam dyskomfort. Jan Grzegorza Falkowskiego bywa z kolei wycofany, niepozorny i małomówny. Jego twarz prawie nie zdradza emocji. Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy z zimną krwią nawiguje całą sytuacją, obmyślając z dystansu kolejne intrygi, czy sam też w pewnym momencie stał się kolejną ofiarą Agaty. (…). Skibińska i Bożek stworzyły (…) doskonały duet, ukazujący stopniowe grzęźnięcie we wzajemnym emocjonalnym uzależnieniu. Im bardziej Agata symulowała ból, tym bardziej Joanna czuła się odpowiedzialna za jej stan. Odsunięty na bok Władysław był wobec tej relacji całkowicie bezsilny.
Wiktoria Tabak, „Gazeta Wyborcza”
Oparty na podcaście śledczym spektakl, opowiadający o psychopatycznej skłonności do konfabulacji, a nawet bardziej – o ludzkiej podatności na manipulację. Rozgrywa się w pomysłowej i nietypowej scenografii, okazuje się być mocnym eksperymentem formalnym. Jest w nim miejsce i na prawie godzinny film, i na monologi odgrywane daleko od sceny, i na niezwykłe rodzaje obecności. A także: bardzo poruszające, prawdziwe nagrania wspomnień ofiar przemocy psychicznej i fizycznej.
Przemysław Gulda , Gulda Poleca, „Gazeta Wyborcza”
Autentyczna historia Agaty i Jana, niedoszłej zakonnicy i byłego księdza, jest historią o manipulacji i psychopatycznych osobowościach, które niczym wampiry wpijają się w życie innych ludzi, całkowicie ich od siebie uzależniając. (…). Ekipa aktorska zagrała znakomicie, dzięki czemu „Metodę na serce. Śledztwo” ogląda się z zaciekawieniem i rosnącym napięciem. Przeniesienie reportażu na scenę trzeba uznać za udane, wyszukane koncepcyjnie, choć nieoczywista w odbiorze dla widza, który z tą zagmatwaną historią spotka się po raz pierwszy dopiero na sali Powszechnego.
Marek Zajdler, „Nasz Teatr”
